Stad Hasselt organiseert 24uren blokbar mét mini fuif en yogasessie

Samen studeren voor de examens, het zit al een tijdje in de lift. Ook bij de Hasseltse studentenpopulatie is dit een bekend fenomeen. “Onderzoek wijst zelfs uit dat het veel productiever is om samen met lotgenoten achter de boeken te kruipen”, aldus schepen van Jeugd en Onderwijs Habib El Ouakili, “Net daarom organiseren wij in december en januari opnieuw verschillende blokbars.”

 

Vast locaties in het centrum

Die Blokbars zijn ondertussen een vast waarde in Hasselt. El Ouakili: “Zoals steeds voorzien we enkele vast locaties waar studenten zich volop kunnen voorbereiden op de examens. Studieplekken met veel ruimte, stopcontacten, goede Wifi én voldoende koffie.”

 

Vanaf 26 december zullen Hasseltse studenten terecht kunnen in: Bibliotheek Hasselt Limburg, stadhuis ’t Scheep, Zaal onder de Toren ism De Serre, Clarenhofkapel en de nieuwe Bouldergym Monk . “5 locaties, goed voor zo’n 260 studeerplaatsen per dag, die vrij toegankelijk zijn.”  

 

Ludieke blokplekken

Elke examenperiode kiest Stad Hasselt ook enkele unieke plekken uit voor een eenmalige blokbar. “Leuke plaatsen waar je niet enkel in alle rust en comfort kan studeren maar waar je je eveneens op en top kan ontspannen tijdens die broodnodige pauzes”, aldus El Ouakili. “Zo kan je deze examenperiode genieten van een optreden, mini fuif, een silent disco en een yogaworkshop tijdens de 24uren blokbar in Zaal onder de Toren.” Daarnaast zetten ook Huis voor actuele kunst, design en architectuur Z33 en voetbalclub Sporting Hasselt dit jaar hun deuren open voor de Hasseltse studenten. Inschrijven voor deze unieke blokbars is een must. “Dat doe je een week op voorhand via onze website www.hasselt.be/blokbar ”.

 

 

Praktisch.

Voor meer info over de openingsuren en reservaties ga je naar www.hasselt.be/blokbar.

Op de hoogte blijven van de allerlaatste nieuwtjes rond de blokbars? Volgt @jeugdhasselt dan Instagram en Facebook.

 

 

 VASTE LOCATIES

 

Bibliotheek Hasselt Limburg 

• 190 studieplekken 
• Martelarenlaan 17 
• Di 26/12 t.e.m. woe 31/01 
• Openingsuren: Ma - za van 10u tot 18u 

 
't Scheep 

• 10 studieplekken 
• Limburgplein 1 
• Di 26/12 t.e.m. woe 31/01 
• Openingsuren: 

o   Ma, wo, do vanaf 9u tot 17u 

o   Di vanaf 9u tot 20u 

o   Vr vanaf 9u tot 12u30 

 
Bouldergym Monk 

• 12 studieplekken 
• Jozefstraat 10.1.1 
• Di 26/12 t.e.m. woe 31/01 
• Openingsuren:  

o   26/12: 12u-18u 

o   27/12-7/1: 12u-23u (en in de weekends tot 12u-18u) 

o   8/1-31/1: 15u-23u (in de weekends van 9u-18u) 

• Inclusief korting op boulderen voor blokkende studenten: €9.50 (incl. huurschoenen) 

 
Clarenhofkapel 

• 24 studieplekken 
• Guffenslaan 43 
• Op donderdag tijdens de blokperiode: 28/12, 04/01, 11/01, 18/01, 25/01 
• Openingsuren: 9-22 uur 
• Inclusief soep tijdens de middag (om 11.30 uur) 

 
 

Zaal onder de Toren i.s.m. De Serre 

• 30 studieplekken 
• Thonissenlaan 15 
• Woe 03/01 t.e.m. woe 31/01 
• Openingsuren: ma-zo 9-21 uur 

 

EENMALIGE BLOKEVENTS 

 

24urenblokbar met kleine blokpauzes - Do 11/01/24-vr 12/01/24 

• Start op do 11/01 om 19u en eindigt op vr 12/01 om 19u 
• Locatie: Zaal onder de Toren – Thonissenlaan 15 
• We blokken 24u aan een stuk en voorzien toffe blokpauzes: 

o   21u: Akoestisch optreden van Gos Rosling

o   00u: Minifuif in De Serre 

o   03u: H²0 pong 

o   08u: Yogaworkshop 

o   08u30: ontbijtje 

o   12u: silent disco 

o   16u: 4-uurtje maken 

o   We voorzien ook een chillruimte als je even niet wilt blokken 

• Max 30 studieplekken 
• Inschrijven kan vanaf 04/01 om 10u (een week op voorhand) 

  

Sporting Hasselt - Di 16/01/24 

• 9-20 uur 
• Adres: Oude Kuringerbaan 123 
• Kom in stilte blokken in de kantine van Sporting Hasselt en ontdek enkele verrassingen tijdens de blokpauzes. Je maakt ook kans op tickets voor een wedstrijd van Sporting Hasselt! 
• Max 50 studieplekken 
• Inschrijven kan vanaf 09/01 om 10u 

 

Z33 - Ma 22/01 

• 9-17 uur 
• Adres: Bonnefantenstraat 1 
• Gratis museumbezoek mogelijk tussen 12 en 13 uur 
• Max 40 studenten 
• Inschrijven kan vanaf 15/01 om 10u 

Buurt denkt mee over oplossingen verkeerveiligheid Kiewit Banneux

Overmatig sluipverkeer, dat was de conclusie die stad Hasselt trok na een jaar van metingen en mobiliteitsstudie in de wijken Kiewit en Banneux. “Zo komen er in de Kiewitstraat op weekdagen zo’n 4500 auto’s door. Onze onderzoeken tonen aan dat 40% van die auto’s daar eigenlijk niet moeten zijn, zij gebruiken de wijk enkel om de drukke Kempische Steenweg en Genkersteenweg te omzeilen”, stelt schepen van mobiliteit Marc Schepers. Ook de Borggravevijverstraat slikt tijdens de spitsuren bijna 500 wagens, waar minstens 1 op 2 er eigenlijk niet hoort. “Al dat extra verkeer dat veel te vaak aan een hoge snelheid rijdt in straten die daar niet voor bedoeld zijn, dat zorgt natuurlijk voor onveilige situaties. Zeker in de buurt van scholen of andere plekken waar veel fietsers en voetgangers zijn”

Schepers, die zoveel mogelijk Hasseltse deelgemeenten en wijken verkeerveiliger wil maken, ziet twee mogelijk oplossingen voor al dat sluipverkeer. “Je kan filters plaatsen, dus een knip in de route, of de circulatie in de wijk aanpakken waardoor je er gewoon weg niet meer sneller kán doorrijden”, aldus Schepers. Wat de uiteindelijke oplossing wordt, ligt nog niet vast. “Hiervoor gaan we eerst ten rade bij de buurt, via een infomarkt”, verklaart de schepen. “Wij hebben natuurlijk een duidelijke visie als het gaat over verkeersveiligheid, maar het belangrijk dat de bewoners met ons meedenken, zij kennen tenslotte de omgeving het best.”

Het verbeteren van de fietsinfrastructuur en het optimaliseren van een veilige schoolomgeving waren andere agendapunten tijdens die infomarkt. “Het werd een boeiend gesprek met onze inwoners. Nu gaan we met deze input verder aan de slag”, besluit de schepen.

IN DE PERS: TVL reeks rond campus 11de linie

De Elfde Linie site is een versnipperde, grijze en een moeilijk bereikbare zone. Om Hasselt als studentenstad verder op de kaart te zetten, willen we de site een verdiende make-over geven. We streven naar een campus naar Amerikaans model met veel meer goren en een optimale maar duurzame bereikbaarheid. Ook moet de onderwijscampus geen eiland zijn, maar een volwaardig onderdeel van de stad vormen waar ook de link met cultuur, innovatie en ondernemerschap nooit veraf is. Kortom, een topomgeving voor studenten, onderwijsinstellingen en Hasselaren.

Een jaar geleden kwamen we met een droombeeld: onze Elfde Linie site zou dé studentencampus van de toekomst worden met een eigen sterke identiteit .
Wel, het is niet bij dromen gebleven, wij hebben sindsdien al een aantal stappen ondernomen om deze ambitie te realiseren.

Welke stappen dat zijn, kom je hier beneden te weten via de vierdelige reeks op het nieuws van TV Limburg!

Read more

Van Gelatinefabriek naar Gelatinewijk: Wijk van de toekomst verrijst ‘achter het Lijmfabriek’  

De Hasseltse kanaalkom is al sinds mensenheugenis het kloppend hart van Hasselt. Tot halverwege de 20ste eeuw gonsde het van de bedrijvigheid in dit stadsdeel. Het was indertijd een toonaangevend industriegebied, met vier belangrijke hoofdrolspelers: de gasfabriek, de jeneverstokerij, het slachthuis en … de gelatinefabriek.

Voor heel wat Hasselaars kleeft aan deze gelatinefabriek - actief tussen 1895 en 1969 - een belangrijke emotionele waarde, weet schepen van ruimtelijke ordening Marc Schepers: “De gelatinefabriek was op haar hoogtepunt één van de grootste werkgevers van Hasselt. Elke Hasselaar kent wel iemand die er vroeger werkte. Zelfs het officieuze Hasseltse volkslied - Achter het Lijmfabriek - verwijst naar dit iconische gebouw. Na de sluiting is deze site dan ook deel geworden van het industrieel erfgoed van Hasselt. De metershoge schoorsteen trekt al jaren de aandacht van menig Hasselaar en bezoeker.”

Read more

100 uren gratis parkeren voor Hasselaren vanaf 2024

Vanaf april 2024 krijgt elk Hasselts huishouden een parkeerbudget ter waarde van € 200. Met dit budget kunnen ze 100 u gratis parkeren bij de binnenstad. Het saldo is vrij inzetbaar op de drie bovengrondse parkeerterreinen Astrid, Dusart en Ccha. “Iedereen komt graag naar onze stad. Logisch ook, want in Hasselt valt er veel te beleven: je kan verschillende musea bezoeken, genieten van evenementen, naar hartenlust komen shoppen of lekker eten en drinken”, aldus Schepers. “Met deze gratis parkeeruren willen we al onze inwoners, dus ook die buiten de Grote Ring wonen, de kans geven om vaker af te zakken naar ons stadscentrum zonder dat ze moeten betalen voor een parkeerplaats. Dankzij deze 100 gratis uren kunnen Hasselaren bij wijze van spreken elke week lekker komen dineren of vele namiddagen al shoppend doorbrengen in de binnenstad. Gratis."

 

Dit parkeerbudget voor Hasselaren is het voorlopig sluitstuk van het parkeerbeleid dat we de voorbije jaren hebben gevoerd. In ons beleidsplan hebben we van het aanpakken van zoekverkeer (=wagens die de stad doorkruisten op zoek naar een vrije parkeerplek op het openbaar domein) een prioriteit gemaakt. Dat zoekverkeer werd vooral veroorzaakt door niet-Hasselaren. Die leiden we nu af naar andere parkeergelegenheden, waaronder parking Blauwe Boulevard. Op die manier creëerden we terug adem- en parkeerruimte voor de Hasselaren. Enerzijds voor de bewoners in het centrum, anderzijds ook voor Hasselaren die iets verder wonen maar die graag naar het centrum afzakken..

 

Voordelen voor Hasselaren, verengingen en bezoekers CCha

Een nieuw parkeersysteem, met slimme slagbomen, zal stad Hasselt voor het eerst ook in staat stellen voldoende parkeerplaatsen voor te behouden voor haar inwoners op de parkeerterreinen. “Het gebeurt regelmatig dat deze drie terreinen vanaf ’s ochtends al helemaal vol staan, waardoor inwoners uit de buurt en zelfs bezoekers van het cultuurhuis er geen parkeerplekje vinden. Deze nieuwe technologie biedt ons nu de mogelijkheid voldoende parkeerruimte te voorzien voor diegene die hier moeten zijn, in de eerste plaats de Hasselaar.”

Op parkeerterrein Ccha krijgt de bezoeker van het cultuurcentrum eveneens de nodige prioriteit. ‘Een culturele instelling van zo’n niveau moet natuurlijk wel een zekere dienstverlening kunnen aanbieden. Daarom zal de bezoekers die een ticketje voor een evenement of voorstelling boekt, meteen ook zeker zijn van een parkeerplekje.”

Schepers wil daarnaast de socio-culturele verenigingen in de buurt meer parkeercomfort bezorgen. “Onze verenigingen draaien op vrijwilligers, mensen die zich dag in dag uit belangeloos inzetten voor hun organisatie. Deze mensen willen we ten volle ondersteunen in hun werking. We doen dat door parkeerruimte op terreinen in de buurt te voorzien tijdens bepaalde momenten, bijvoorbeeld bij een ledenvergadering of een evenement én die parkeerruimte bovendien ter beschikking te stellen aan een fikse korting, maar liefst 50%.”

Ondanks de voorrangsprincipes verzekert de Hasseltse mobiliteitsschepen dat iedereen welkom blijft op de parkeerterreinen Astrid, Dusart en Ccha. “Naast Hasselaren kunnen ook shoppers of werknemers hier parkeren. Iedereen krijgt bovendien de kans om er meerdere malen per dag een half uurtje gratis te parkeren, ideaal om iemand af te zeggen en terug op te pikken of om een snelle boodschap te doen.”

 

Timing

Stad Hasselt wil eind april de nieuwe technologie gebruiksklaar hebben zodat Hasselaren vanaf dan kunnen genieten van hun voordelen. “De periode van nu tot aan de installatie van de nieuwe technologie gebruiken we om de mensen voldoende te informeren en hen de kans geven hun parkeerproduct aan te vragen”, besluit Schepers.

 

Hasseltse sport- en vrije tijdsruilwinkel gaat digitaal met handige webshop

Het Hasseltse stadsbestuur zet sterk in op het bevorderen van gelijke kansen. Denk maar aan ruilwinkel Het Wisseltje, waar mensen terecht kunnen om speelgoed, kledij en verzorgingsspullen voor kindjes van 0-3 jaar te ruilen. “Begin vorig jaar kwam daar ook ruilwinkel De Uitwissel bij”, vertelt Habib El Ouakili, schepen bevoegd voor onze meer gezinsondersteuning, jeugd en sport. “Een ruilwinkel die zich focust op sport- en vrijetijdsmateriaal en kledij voor kinderen tot 18jaar.

Als vader ervaart El Ouakili zelf dat kinderen ontzettend snel uit hun kleren groeien. “Sportkledij of uniformen van de jeugdbeweging zijn vaak aan vervanging toe nog voor ze veel gebruik kunnen worden. Een ruilcircuit is dan ideaal. Het is bovendien een leuke manier om laagdrempelig te starten met een nieuwe hobby.”

Webshop

Een dik jaar na de lancering heeft De Uitwissel een mooie voorraad van spullen opgebouwd. “Gaande van sportkledij en tennisrackets tot slaapzakken en bergschoenen. In onze ruilwinkel vind je alles wat je nodig hebt. Om aan de groeiende nood te voldoen én nog meer kinderen te kunnen helpen, lanceren we nu onze eigen webshop.”

 

Een gebruiksvriendelijke en volwaardige webshop die je de kans geeft om via simpele zoekfuncties het hele aanbod thuis te ontdekken en een bestelling te plaatsen. “Onze partner Autisme leeft vzw zet vervolgens alles netjes klaar, waardoor je je bestelling de woensdag nadien gewoon kan oppikken in Huis van het Kind.” Betalen gebeurt zoals steeds niet met geld maar met stempels die je krijgt wanneer je zelf spullen binnenbrengt.

 

Stad Hasselt heeft extra aandacht voor kwetsbare gezinnen. “Gezinnen die het niet breed hebben, zijn net gebaat met initiatieven als deze. Om hen vlotter in het ruilcircuit te krijgen, krijgen zij alvast een volle spaarkaart van ons.”

 

Tijd voor informatie

 

“Sinds ik De Uitwissel heb ontdekt, ben ik vaste klant. Er is niet alleen een groot en gevarieerd aanbod, de outfits groeien eigenlijk kosteloos mee met onze jongens”, laat Yana, mama van twee jonge voetballertjes weten. Yana is alvast enthousiast over de komst van de webshop. “Voorheen moest je op woensdagnamiddag met een medewerker door het hele aanbod gaan, zo’n webshop bespaart je een hele hoop tijd.”

 

Tijd die nu gespendeerd kan worden aan gezinnen. “Huis van het Kind is natuurlijk dé informatie – en ontmoetingsplaats voor iedereen die betrokken is bij de opvoeding van kinderen en jongeren”, verduidelijkt El Ouakili. “Door de vrijgekomen tijd, kunnen onze medewerkers tijdens inloopmoment vooral informatie verschaffen: hen wegwijs maken in de vele verenigingen, samen zoeken naar vervoersmogelijkheden naar een sportclub of zelf helpen met administratieve procedures en bekijken welke financiële tussenkomsten mogelijk zijn. We doen er namelijk alles aan om de Hasseltse kinderen zo veel mogelijk te kunnen laten deelnemen aan ons vrijetijdsaanbod.”

 

De nieuwe webshop vind je terug op deuitwissel.hasselt.be .“Doneren kan ook nog steeds natuurlijk. Je vindt de vele inzamelboxen terug in de sporthallen van stad Hasselt, het stedelijke zwembad, de Decathlon en natuurlijk Huis van het Kind”, besluit El Ouakili .

 

Spaarpuntensysteem zet in op duurzame mobiliteit

Inzetten op duurzame mobiliteit, het wordt steeds belangrijker. “Ook in Hasselt natuurlijk”, stelt schepen van mobiliteit Marc Schepers. “Gezien de grote en alsmaar toenemende verkeersdrukte is het belangrijk dat we alle vervoersmodi promoten. Dit zal niet enkel de verkeersdoorstroming en leefbaarheid van onze stad ten goede komen, we zorgen ook voor een betere luchtkwaliteit wanneer we minder CO2 uitstoten.”

 

Om duurzame vervoersmiddelen te promoten, tekende stad Hasselt – samen met Stad Leuven – in op een subsidieoproep van het Vlaamse Agentschap van Innoveren en Ondernemen. Het project? Onderzoeken of er een virtueel budget of spaarpuntensysteem kan uitgebouwd worden dat inwoners moet stimuleren om vaker duurzame alternatieven voor de auto te gebruiken.

 

Virtueel puntensysteem

De mosterd werd gehaald bij het bedrijfsleven, waar men tegenwoordig de verplaatsingen van de werknemers vergoed en niet meer het vervoersmiddel an sich.

“Zo’n virtueel spaarpuntensysteem kan ook in een stad opportuniteiten bieden”, verklaart Schepers. “Het zou onze bewoners de mogelijkheid geven een keuze te maken in het mobiliteitsaanbod.” Hij stelt het volgende voorbeeld: “Inwoners van onze blauwe en betaalzones hebben dit moment recht op een bewonersparkeervergunning, maar zij verkiezen misschien eerder de fiets of op het openbaar vervoer. Zo’n spaarpuntensysteem kan hen dan de keuze in vervoersmodi geven.”

 

Onderzoek

Alvorens er in Hasselt sprake kan zijn van een virtueel spaarpuntensysteem dat duurzame mobiliteit stimuleert, zal natuurlijk eerst dit onderzoeksproject moeten lopen. “Het is namelijk belangrijk dat we eerst alle noden, wensen én de mogelijkheden in kaart brengen.” Daarom lanceert stad Hasselt nu een proefproject waar een 200-tal personen gedurende 6 maanden dit principe moet testen.

“Via een beperkt testpubliek willen we vooral enkele belangrijke onderzoeksvragen beantwoord zien. We onderzoeken onder meer welke alternatieve vervoermiddelen we kunnen aanbieden en wat de waarde per modi is. Daarnaast bekijken we ook de praktische kant van het verhaal. Op basis van die informatie kunnen we onze volgende stappen bepalen.” Het is natuurlijk de wens van Schepers om later zo’n groot mogelijk pakket aan te bieden aan de inwoners, met zoveel mogelijk verschillende verplaatsingsalternatieven. “Een pakket dat we later bovendien kunnen aanvullen met consumptie sparen: elke keer je in de stad consumeer (of dat nu een koffie, een kledingstuk of een zwembeurt is), je extra punten kan sparen”, besluit Schepers

Zij die mee willen werken aan deze test, kunnen zich nog tot december aanmelden via de website https://www.stedelijkmobiliteitsbudget.be/

 

Foto: Serge Minten (Het Belang van Limburg)

Hasseltse subsidie-aanvragen vereenvoudigd

Stad Hasselt lanceert een nieuw digitaal platform waarop verenigingen eenvoudig subsidies kunnen aanvragen en opvolgen. In eerste instantie kunnen vooral jeugd- en sportverenigingen gebruik maken van het innovatieve systeem maar op termijn zullen alle subsidies van stad Hasselt via dit platform verlopen, ook voor burgers en ondernemers. “Het is onze taak om het leven van onze burgers te vergemakkelijken, op deze manier zetten we een hele stap in de goede richting”, aldus schepenen Habib El Ouakili en Frank Dewael.

Read more

Marc Schepers schrijft een boek

Schepers werkt aan een boek dat begin 2024 klaar moet zijn. De werktitel van het boek : “De herovering van de ruimte”. We lichten hier al een tipje van de sluier.   

 

“Ik weet uit eigen ervaring hoe het is om in een goede wijk op te groeien.”

Ik groeide op in Sonnis, een sociale woonwijk in Helchteren. Mijn vader werkte als grensarbeider in Nederland. Mijn moeder verdiende wat bij als poetshulp. We hadden het helemaal niet breed, maar dankzij een relatief goedkope woning konden mijn ouders iets van hun leven maken en vooral van het leven van hun twee kinderen, mijn broer en ik. Zo konden wij in de zomer met de auto op vakantie naar Joegoslavië. Of kon ik, weliswaar met een studiebeurs, studeren aan de universiteit. Wij konden met andere woorden een waardig leven leiden. Deels dankzij de plek waar wij woonden en die het mogelijk maakte om op te klimmen op de maatschappelijke ladder. Of hoe een plek een motor kan zijn van opwaartse sociale mobiliteit.

Ik heb zeer goede herinneringen aan die wijk. Ik sprong er iedere ochtend op mijn fiets om in Houthalen naar school te gaan, soms door regen en wind. Als ik terug kwam vond ik mijn vrienden naast de deur. Wij voetbalden op straat of gingen ravotten in het bos. De buren kenden elkaar. Ze kwamen van overal maar waren vooral van hier. Ze hielden een oogje in het zeil en stonden klaar voor elkaar. Zij kenden elkaar omdat zij omgingen met elkaar. Sonnis was onze wijk. Onze plek. Onze ruimte. En we leefden er samen.

Ik vertel waarschijnlijk niets nieuw, maar de plek waar we leven is belangrijker dan we denken. Eerst is er altijd de plek, de ruimte, waar mensen leven, werken en zich ontwikkelen. Ja, eerst was er de aarde. Maar dan… kwam de mens. We bouwden huizen, straten, pleinen, dorpen en steden. Het was en is de mens die bepaalt hoe de plek of de ruimte die hij of zij inneemt, ontworpen wordt, er uitziet, aanvoelt. We hebben dus ook de keuze over hoe we dat aanpakken. We kunnen dat goed doen of we kunnen dat slecht doen. Het is de mens die orde schept in de ruimte. De ruimtelijke ordening.

 

Ik geef het grif toe: ruimtelijke ordening is geen sexy bevoegdheid. Ik begrijp het als mensen het daar warm noch koud van krijgen. Toch was ik opgewonden toen ik in 2019 schepen van ruimtelijke ordening kon worden. Ik nam er ook nog wonen en mobiliteit bij, twee bevoegdheden die nauw met de inrichting en het gebruik van de publieke ruimte samenhangen. Eindelijk zou ik over concrete instrumenten beschikken om mijn ideeën over de ruimte, er wonen en ons bewegen, te realiseren. Het was een bewuste keuze. Ik had aan de Vrije Universiteit Brussel geografie gestudeerd met een specialisatie in geografische informatiesystemen. Daarna was ik als wetenschappelijk onderzoeker in deze domeinen verder gegaan en ontwierp ik onder andere verkeersmodellen en allerlei andere mobiliteitsuitdagingen. Ik was gefascineerd door de stad en de manier waarop we onze gemeenschappelijke ruimte daar organiseren. Ik richtte later zelfs een bedrijfje op om de distributie van goederen in de stad op een efficiënte en milieuvriendelijke manier te laten verlopen. De ordening van de ruimte in de stad, dat was mijn ding. En nu kon ik dat als politicus in handen nemen en hopelijk ook verbeteren.

Ik ben in de politiek gestapt om dezelfde reden waarom ik onderzoeker en daarna ondernemer ben geworden: ik wou de wereld veranderen. Ja ja, zal je zeggen, dat beweren ze allemaal. Nee nee, antwoord ik: ik meen het. Ondertussen ben ik tot de conclusie gekomen dat iedereen een rol heeft in het verbeteren van onze omgeving, onze ruimtelijke ordening. Welke rol je ook speelt. Of je nu ondernemer, wetenschapper, politicus of burger bent. Misschien is het wel een voordeel dat ik al deze rollen heb gespeeld. Ik ben een burger, ik ben een wetenschapper, ik ben een ondernemer en ik ben een politicus, zolang de kiezer dat wilt. Maar met mijn expertise in al deze rollen voel ik mij ook verantwoordelijk om de wereld te veranderen. Geen verandering voor de verandering maar veranderen om te verbeteren. Ik wil echt dat wij de sprong naar de 21^ste eeuw eindelijk maken. Ik wil mee een stad creëren die het levenscomfort van haar inwoners naar het hoogst mogelijke niveau tilt. Ik wil een stad die haar inwoners een goed gevoel geeft. Een gezonde, welvarende stad. Een groene, vrolijke stad. Een vriendelijke, sociale stad. Een ondernemende stad, waar iedereen zich thuis voelt en zin heeft om er een actieve rol in te spelen.

Ik geloof ook dat je dit als politicus, samen met je ambtenaren, maar ook met ondernemers en alle mensen die in de stad wonen, werken en leven, kan realiseren. Want ik ben ook een sociaaldemocraat en ik geloof dus in de maakbaarheid van de samenleving, of toch minstens dat je ze kan regisseren. Ik blijf ervan overtuigd dat we ons leven kunnen verbeteren door de samenleving te sturen. Ik vind ook dat we dat niet alleen “kunnen” doen maar vooral “moeten” doen. Samen. Vanzelf, door alles op zijn beloop te laten en te rekenen op de heilige voorzienigheid of het al even heilige eigenbelang, zal het niet lukken. We hebben maar één wereld, slechts één stad en die moeten we delen. We kunnen dan voor een zorgzame, veilige, gezonde en vrolijke stad kiezen. Of niet. Het ligt in onze handen en iedereen kan daar volgens ieders mogelijkheden aan bijdragen.

In 2018 werd ik verkozen in Hasselt, de stad waar ik woonde en werkte. Als ik aan Hasselt denk, dan heb ik daar meestal heel warme, romantische en haast nostalgische gevoelens bij. Ik zal wel niet de enige zijn. Veel Hasselaren hebben dat, denk ik. Het gevoel dat dit onze stad is, onze plek in de wereld. Een stad ook die toch wat onze identiteit bepaalt. Dat is goed. Maar let op: het is geen gegeven feit waarmee we op onze lauweren kunnen rusten. Het vormgeven van die identiteit is een inspanning die we als Hasselaren constant moeten leveren. Want laten we eerlijk zijn: het Hasselt van nu is niet meer het Hasselt van, laten we zeggen, 50 jaar geleden. Hasselt gaat vooruit. Van klein, enigszins gezapig provinciestadje naar bruisende centrumstad. Van gezellige winkelstad naar een dynamische, creatieve studentenstad. Het is een ander Hasselt, nu en in de toekomst. Het goede van het verleden koppelen aan het uitdagende van de toekomst, is een opgave die we samen moeten durven aangaan. Hoe gaan we om met de vergrijzing? Of met de klimaatuitdaging? Hoe vrijwaren we de welvaart en het welzijn van alle Hasselaren? Wat is onze plek in de mondialisering? Wat voor een stad willen we zijn en hoe realiseren we dat? Hoe willen we in de toekomst samenleven als we steeds meer van elkaar verschillen? Wat willen we nog samen doen? Hoe willen we samen leven? Het zijn maar enkele van de uitdagingen die onherroepelijk op ons afkomen. En die natuurlijk niet alleen voor Hasselt gelden. Iedere stad van enige omvang staat voor deze uitdagingen.

Hoe je het ook draait of keert, veel hangt af van de ruimte waarover we beschikken en hoe we die ruimte aanpakken. Hasselt is niet af. Er is dus werk aan de winkel. Net zoals ze 20 jaar geleden in Hasselt kwamen kijken naar onze gratis bussen, zou ik willen dat ze binnen 20 jaar in Hasselt komen kijken naar de manier waarop wij met onze ruimtelijke ordening een beter, groener, veiliger, rechtvaardiger en diverser Hasselt hebben gecreëerd. Laat ze dan maar komen kijken hoe we dat gedaan hebben. Wij zouden koploper in het peloton kunnen worden. Een voorbeeldstad als het over wonen, mobiliteit of smart city gaat. We zouden koploper kunnen zijn als het over solidariteit, zorg, diversiteit en ecologie gaat. Maar als je in de kop van het peloton zit, moet je ook durven demarreren. Door rustig in het peloton mee te fietsen, win je geen koersen. Je moet durven experimenteren. Dat kan al eens fout lopen maar dan leren we weer van onze fouten om het de volgende keer beter te doen. Je moet een gidsstad durven zijn. Dat lef moet je hebben. Ruimte geven aan ondernemers met vooruitstrevende en duurzame businessplannen. Ruimte geven aan mensen die mee willen bouwen aan hun stad, volgens ieders kennis en kunde. Want iedereen moet mee. We laten niemand achter.

Met het boek waar ik aan werk, wil ik aantonen dat het kan, een betere stad maken. Ik wil de lezer meenemen in mijn verhaal voor Hasselt, maar ook voor andere steden. Als politicus ben je maar van één ding zeker: dat je nooit zeker bent. Na iedere verkiezing kan het gedaan zijn en kan je achterblijven met de frustratie dat het werk niet af is. Het deert mij niet. Of ik nu als politicus, als ondernemer of als wetenschapper aan de wereld kan bouwen, in al deze rollen kan ik een steen verleggen. Ik laat mij inspireren door de wereld en wil dat Hasselt de wereld inspireert. Maar ik wil met mijn boek vooral ook een hand reiken aan alle Hasselaren, ook aan alle dromers buiten Hasselt, om mee te bouwen aan een betere wereld, te beginnen in hun eigen stad, wijk of straat. Ik roep hen op om mee te strijden voor de herovering van onze ruimte.

 

Marc Schepers

 

Spotprent: "Mijn rijk is niet van deze wereld"

Ik vind dit een prachtige karikatuur omdat het eigenlijk een confrontatie is van de vrij chaotische politiek wereld enerzijds en de bijzonder ernstige houding die koning Boudewijn steeds aannam het over staats zaken ging anderzijds.

En al hij hier zegt dat zijn rijk niet van deze wereld is, dan heeft hij nog gelijk (lacht)

 

U ziet hier Whatelet, Happart, ik zelf en aan de andere zijde Martens, Tobback, De Croo, Filip Moreau, Eyskens, Gol.

Ik begrijp dat Koning Boudewijn met de avonturen die hij met deze kerels beleefden van tijd zijn haren uittrok (lacht).

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

De Hasseltse Koekerellen

Opnieuw een pure Hasseltse historie: de Koekerellen.

In die tijd toonaangevend als carnavalsgroep. Hun leider was Heuts, een man die formidabele carnavals zittingen in elkaar stak. Hij wist attracties van buiten de grenzen binnen te halen.

Hier krijg ik, tijdens een zitting in het Cultureel Centrum, de prijs van Humor.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Belgische socialisten op een rij

De socialisten in één van de laatste regeringen Martens met socialistische participatie.

U ziet hier onder meer: Jean-Maurice Dehousse, André Cools, Guy Spitaals, Karel van Miert en Guy Mathot

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

In de oppositie

Een mooie herinnering…

Deze foto dateert uit de periode dat we in de oppositie zaten (1981-1987).

Wij kwamen toen regelmatig bij elkaar, voor de ontwikkeling van programma’s, het opzetten van acties en zo meer. We waren een echte vriendenkring die elkaar voor 100% kon vertrouwen.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Hugo Schiltz

U ziet mij hier samen met Hugo Schiltz, een politicus voor dewelke ik – en het zal u misschien verbazen – veel respect heb gehad.

 

Hugo Schiltz behoorde nochtans tot de Volksunie, een partij die in die periode door de Belgische socialisten – Walen, Vlamingen en Brusselaars nog verenigd - werd uitgespuwd. De Volksunie zat namelijk vol ‘zwarten’ en daar hoorde niet mee gepraat worden. Nu was het zo dat de kiem van de tegenstelling bij de socialisten ook wel wat gegroeid werd na de strijd tegen de eenheidswet. In Luik werd er zelfs gepleit voor de scheiding van de Vlaamse en Waalse socialisten.

 

Een dialoog tussen de gewesten was dus onvermijdelijk geworden. We zijn gestart in onze eigen partij en na een zeer moeilijke bevalling hebben we daar een akkoord bereikt. Maar dat akkoord moest natuurlijk ook uitgevoerd worden binnen de andere Belgische partijen, en dus eveneens met de Volksunie, iets wat op veel tegenstand botste bij een oudere generatie socialisten.

 

Uiteindelijk zijn we gaan onderhandelen in het kader van de regeringsvorming en dat heeft geleid tot Het Egmontpact (Een overeenkomst gesloten in 1977 over de omvorming van België naar een federale staat en de regeling van de verhoudingen tussen de taalgemeenschappen in het land.) en later aangevuld met het Stuyvenbergakkoord.

 

Tijdens die onderhandelingen kon ik mij het best verstaan met Hugo Schiltz, een man die wist dat je een gegeven woord moet respecteren. Het is een man met vele begaafdheden en een hoogstaande politieke moraliteit. Een man voor wie ik mijn hoed blijf afdoen.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Staal plooien in volle crisis

Dit is een foto die genomen is in het paleis in volle staal crisis.

De hele staalsector in Europa was in een diepe crisis. Vice voorzitter van de Commissie Etiënne Davignon, bevoegd voor de industriële sectoren, had de staat van crisis uitgeroepen, iets wat zelden gebeurde.

 

Wij stonden voor een onvermijdelijke afbouw van staal in Wallonië. Waarbij een groot delicaat onderscheid gemaakt moest worden tussen het bekken van Charleroi en het bekken van Luik.

 

Charleroi maakte echt verouderde producten, wat wij noemden de ronde producten die al in alle ontwikkelingslanden ook werden gemaakt en met welke je niet kon concurreren daartegen in Luik. In Luik daarentegen werden platte producten gemaakt. Dat waren er voor de toekomst, waaronder hier dichtbij het roestvrij staal van AEZ toen. Daar kom je tenminste mee vooruit als je voldoende investeerde, hetgeen helaas niet gebeurd was.

 

De Société Général op dat punt is verdomme verantwoordelijk voor de diepe crisis die in Wallonië heerste en waarbij ik verantwoordelijk was voor het afvloeien van duizenden arbeiders die zonder werk vielen bij gebrek aan alternatieven.

 

Ik heb dan staalplannen ontwikkeld. In de plannen was niet enkel een hoofdstuk sociale begeleiding opgenomen, ook reconversie. Dat heeft natuurlijk miljarden gekost, temeer omdat er zich een communautair probleem stelde. We hadden in het Noorden een nieuwe concurrent Sigma ultra, modern gelegen vlakbij de kust.

De afwezigheid van zee en water was natuurlijk een handicap was voor het Waalse staal.

 

Je moest dus goed op je tellen letten in dit communautair ingewikkelde land. Maar enfin, ik heb me daar nooit veel van aangetrokken. Solidariteit was volgens mij het belangrijkst. Koning Boudewijn heeft me daar trouwens altijd voor 300% in gesteund. Hij wou mij iedere week zien over het evolueren de zaken.

 

Martens was toen eerste minister en moest samen met mij de klappen opvangen. Het was echt een moeilijke periode en dit is zo een van de vele gedachtewisselingen die we gevoerd hebben over het staal.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Met de briljante Delors in Alden Biesen

Dit is de speciale vergadering - onder Belgisch voorzitterschap - van de Europese raad van buitenlandse zaken. Deze vergadering is gehouden in Limburg, meer bepaald in Alden Biesen.

U ziet hier op de foto de voorzitter van de Europese Commissie, een ronduit briljant man, Jacques Delors. Hij verklaarde overigens dat het Belgische voorzitterschap één van de beste was die hij gekend heeft in zijn lange carrière.  

Ik betreur nog altijd dat Delors, die getipt werd om president van Frankrijk te worden, dit nooit gedaan heeft.

Mijn ervaringen tijdens de vele Raden met hem als voorzitter zijn stuk voor stuk onvergetelijk. Delors had niet enkel een fenomenale dossierkennis, hij beschikte bovendien over het diplomatieke gevoel dat nodig is om compromissen te sluiten. 

Het is een voorrecht om in de politiek met zulke mensen te kunnen werken.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

“Een rijkenoorlog in het Westen, honger in Afrika”

U ziet hier één van mijn vele ontmoetingen met de secretaris-generaal van de UNO, Boutros Boutros-Ghali. Hij was een man die zeer actief betrokken was bij onder ander de problemen in Afrika en de Balkanoorlog.

Boutros was een Egyptenaar, behorend tot een specifieke godsdienst, en als Afrikaan toonde hij geen begrip voor de problemen in de Balkan. Hij zei steeds: “U voert een rijkenoorlog in het Westen, terwijl wij omkomen van de honger en er geen geld is om de problemen in Afrika op te lossen.”

Boutros was uiteindelijk zo koppig dat hij zijn krediet verloor bij de voornaamste lidstaten, de lidstaten die bepaalden wie de UNO dirigeert. Hij is ook van de weinigen die nooit een hernieuwing van zijn mandaat heeft gekregen.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Stil worden voor Steve

Een foto die mij doet stil worden ...  

Steve Stevaert, mijn opvolger in Hasselt en Limburg.

Een eenvoudige man, maar met een aangeboren gezond verstand én zin voor menselijk contact, die het heel ver geschopt heeft. Hij heeft binnen en buiten de beweging voor prachtige dingen heeft gezorgd.

Hij is – als je het mij vraagt - op een hele domme manier aan zijn einde is gekomen. Ik denk dat Limburg in het algemeen en Hasselt in het bijzonder met het verdwijnen van Steve een ernstig verlies heeft geleden.

Soms nog zeg ik “Dit zou niet gebeurd zijn met Steve”, “Dit zou hij zo opgelost hebben”. Vandaag duikt deze personaliteit nog regelmatig in mijn denken op.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

De populaire president Peres

Deze foto is actueel: u ziet hier de Israëliet Shimon Peres. Hij was een lange tijd de leidersfiguur van de Israëlische arbeiderspartij.

Peres heeft zich uiteindelijk afgescheurd van die partij, omdat hij vond dat de partij te links bleef in een sterk veranderend Israël. Uiteindelijk is hij ook president geworden. 

Raar maar waar: de man had vele successen, maar die waren zelden electoraal. Peres sprak vijf talen, was zeer humoristisch en populair, en toch verloor hij steeds zijn verkiezingen.

Het is iemand die de akkoorden van Oslo steeds verdedigd heeft.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen