Een foto die mij doet stil worden ...  

Steve Stevaert, mijn opvolger in Hasselt en Limburg.

Een eenvoudige man, maar met een aangeboren gezond verstand én zin voor menselijk contact, die het heel ver geschopt heeft. Hij heeft binnen en buiten de beweging voor prachtige dingen heeft gezorgd.

Hij is – als je het mij vraagt - op een hele domme manier aan zijn einde is gekomen. Ik denk dat Limburg in het algemeen en Hasselt in het bijzonder met het verdwijnen van Steve een ernstig verlies heeft geleden.

Soms nog zeg ik “Dit zou niet gebeurd zijn met Steve”, “Dit zou hij zo opgelost hebben”. Vandaag duikt deze personaliteit nog regelmatig in mijn denken op.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Deze foto is actueel: u ziet hier de Israëliet Shimon Peres. Hij was een lange tijd de leidersfiguur van de Israëlische arbeiderspartij.

Peres heeft zich uiteindelijk afgescheurd van die partij, omdat hij vond dat de partij te links bleef in een sterk veranderend Israël. Uiteindelijk is hij ook president geworden. 

Raar maar waar: de man had vele successen, maar die waren zelden electoraal. Peres sprak vijf talen, was zeer humoristisch en populair, en toch verloor hij steeds zijn verkiezingen.

Het is iemand die de akkoorden van Oslo steeds verdedigd heeft.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Hier ben ik, in mijn hoedanigheid als minister van buitenlandse zaken, samen met de Duitse minister van buitenlandse zaken Klaus Kinkel. Hij was de opvolger van Hans-Dietrich Genscher, die maar liefst 23 jaar dit ambt vervulde.

Toen ik pas minister van buitenlandse zaken was, wou ik een symbolische staat stellen. In plaats van eerst naar Den Haag of naar Parijs af zakken, ging ik naar Duitsland. Vooral om de nadruk te leggen op de problemen die zich nog stelden betreffende de eenmaking.

Dat was nog in Bonn, Berlijn was nog niet de hoofdplaats. Toen ik er aankwam, stonden er tientallen micro’s opgesteld, ik wist dat dat niet voor mij was (lacht). Genscher zei toen: Jij bent mijn laatste gast, vandaag neem ik ontslag en zal ik opgevolgd worden door een dame. Een dag later kwam ik te weten dat niet die dame maar Kinkel zijn opvolger werd. Hij had een stemming uitgelokt in zijn liberale partij.  

Met Klaus Kinkel heb ik heel wat belangrijke debatten beleefd, zowel in de NATO als in de Europese raad. Telkens trokken we aan hetzelfde zeel.

Kinkel heeft een niet onbelangrijke rol gespeeld in de ontbinding van de Sovjet Unie en in het ontwikkelen van vriendschapsbanden met het toenmalige Rusland. Via de Bondsrepubliek beschikte hij natuurlijk over middelen die wij niet hadden: hij inviteerde regelmatig de Russische minister van Buitenlandse zaken. Hij ging er bijvoorbeeld mee tennissen in het weekend en vloog hem zelfs terug met zijn persoonlijk vliegtuig.

Klaus Kinkel was een zeer actieve en verstandige man, die jammer genoeg al overleden is

 

-> Hoor Willy het zelf vertellen

Een foto genomen op een bijeenkomst in Europees kader waar Karel Van Miert, dé specialist in de materie Europa, het woord nam als woordvoerder van de Europese socialistische partij. 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Karel Van Miert en ikzelf zijn hier op verkiezingstoer doorheen Vlaanderen. Ik moet je vertellen, het was echt Karel die het volk aantrok, hij had een geboren aantrekkingskracht bij de ‘gewone man’. Het was heel aangenaam om samen met hem campagne te voeren.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Hier zie je mij op repetitie samen met een symfonisch orkest.

Een leuke herinnering die ik koester als dirigent is het concert dat ik gedirigeerd heb in het antieke Griekse openluchttheater van Athene. De overlevering wil trouwens dat hier apostel Paulus zou gepredikt hebben. Ik dirigeerde het Radio Orkest van Boekarest door heel moeilijk klassieke werken, zoals bijvoorbeeld de Vierde Symfonie van Brahms.

Wat ik er vooral van onthouden heb, is de perfecte akoestiek die de Grieken meer dan 2000 jaar konden bereiken in hun openluchttheaters. Het klonk daar beter dan in de beste concertzalen, ongelooflijk maar waar.

Enige bescheidenheid is dus geboden. We kunnen van onze Griekse voorvaderen nog veel leren: niet enkel inzake filosofie, maar ook inzake akoestiek.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

In het gebied tussen de begraafplaats van Denderleeuw, de Nieuwstraat en de Boriaustraat, de Sint-Amandstraat en de Vrijheidstraat ligt een verwaarloosd groengebied. Dit gebied wordt momenteel opgewaardeerd tot een aantrekkelijk park, waar mensen kunnen wandelen, spelen en ontspannen.

Read more

Hier kom ik samen met de Secretaris Generaal van Economische zaken terug van een bezoek aan Seattle (USA). Het betrof meer bepaald een bezoek aan de hoofdzetel van Boeing, waar ik compensaties moest onderhandelen bij de aankoop van nieuwe vliegtuigen voor Sabena.

Bij terugkomst wilde mijn dochter Hilde het echter duidelijk over heel wat andere dingen hebben dan over economische compensaties (lacht).

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Een man voor wie ik enorm veel respect heb en met wie ik duizenden kilometers heb afgelegd in Limburg, is Jef Konings.

Jef is een Tongerenaar uit een heel bescheiden milieu die toch een beetje gestudeerd had. Socialisten die geen geld hadden om te studeren kwam terecht in de hogere arbeidsschool (in Brussel), waar je toch een diploma als sociaal assistent kon behalen.

Jef, overtuigd socialist, was de grondlegger van vele ontwikkelingen op afdelingsvlak. Hij was federaal secretaris én de eerste niet-CVP’er die het schopte tot gedeputeerde in Limburg.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen