Ik vind dit een prachtige karikatuur omdat het eigenlijk een confrontatie is van de vrij chaotische politiek wereld enerzijds en de bijzonder ernstige houding die koning Boudewijn steeds aannam het over staats zaken ging anderzijds.

En al hij hier zegt dat zijn rijk niet van deze wereld is, dan heeft hij nog gelijk (lacht)

 

U ziet hier Whatelet, Happart, ik zelf en aan de andere zijde Martens, Tobback, De Croo, Filip Moreau, Eyskens, Gol.

Ik begrijp dat Koning Boudewijn met de avonturen die hij met deze kerels beleefden van tijd zijn haren uittrok (lacht).

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

De gemeente investeert verder in een betere huisvesting van haar eigen diensten. Na de eerdere realisatie van een nieuwbouw voor de gemeentelijke administratie naast het ‘oude’ gemeentehuis, de recente restauratie van dat oude gemeentehuis, een nieuwe loods voor de groendienst en het nieuwe recyclagepark zijn de werken volop in uitvoering voor een volledig nieuwe site voor de technische dienst en de dienst openbare werken. (april 2021)

Read more

Onze gemeente heeft sedert 2016 een duurzaam energieactieplan, waarin staat opgenomen hoe we binnen onze gemeente energie kunnen besparen en kunnen inzetten op hernieuwbare energie. Dit plan wordt nu opgeschaald tot een volwaardig klimaatplan, waarin we ook rekening houden met de klimaatuitdagingen zoals drogere zomers, fellere buien of hitte.

Read more

Opnieuw een pure Hasseltse historie: de Koekerellen.

In die tijd toonaangevend als carnavalsgroep. Hun leider was Heuts, een man die formidabele carnavals zittingen in elkaar stak. Hij wist attracties van buiten de grenzen binnen te halen.

Hier krijg ik, tijdens een zitting in het Cultureel Centrum, de prijs van Humor.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

De socialisten in één van de laatste regeringen Martens met socialistische participatie.

U ziet hier onder meer: Jean-Maurice Dehousse, André Cools, Guy Spitaals, Karel van Miert en Guy Mathot

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Een mooie herinnering…

Deze foto dateert uit de periode dat we in de oppositie zaten (1981-1987).

Wij kwamen toen regelmatig bij elkaar, voor de ontwikkeling van programma’s, het opzetten van acties en zo meer. We waren een echte vriendenkring die elkaar voor 100% kon vertrouwen.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

U ziet mij hier samen met Hugo Schiltz, een politicus voor dewelke ik – en het zal u misschien verbazen – veel respect heb gehad.

 

Hugo Schiltz behoorde nochtans tot de Volksunie, een partij die in die periode door de Belgische socialisten – Walen, Vlamingen en Brusselaars nog verenigd - werd uitgespuwd. De Volksunie zat namelijk vol ‘zwarten’ en daar hoorde niet mee gepraat worden. Nu was het zo dat de kiem van de tegenstelling bij de socialisten ook wel wat gegroeid werd na de strijd tegen de eenheidswet. In Luik werd er zelfs gepleit voor de scheiding van de Vlaamse en Waalse socialisten.

 

Een dialoog tussen de gewesten was dus onvermijdelijk geworden. We zijn gestart in onze eigen partij en na een zeer moeilijke bevalling hebben we daar een akkoord bereikt. Maar dat akkoord moest natuurlijk ook uitgevoerd worden binnen de andere Belgische partijen, en dus eveneens met de Volksunie, iets wat op veel tegenstand botste bij een oudere generatie socialisten.

 

Uiteindelijk zijn we gaan onderhandelen in het kader van de regeringsvorming en dat heeft geleid tot Het Egmontpact (Een overeenkomst gesloten in 1977 over de omvorming van België naar een federale staat en de regeling van de verhoudingen tussen de taalgemeenschappen in het land.) en later aangevuld met het Stuyvenbergakkoord.

 

Tijdens die onderhandelingen kon ik mij het best verstaan met Hugo Schiltz, een man die wist dat je een gegeven woord moet respecteren. Het is een man met vele begaafdheden en een hoogstaande politieke moraliteit. Een man voor wie ik mijn hoed blijf afdoen.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Dit is een foto die genomen is in het paleis in volle staal crisis.

De hele staalsector in Europa was in een diepe crisis. Vice voorzitter van de Commissie Etiënne Davignon, bevoegd voor de industriële sectoren, had de staat van crisis uitgeroepen, iets wat zelden gebeurde.

 

Wij stonden voor een onvermijdelijke afbouw van staal in Wallonië. Waarbij een groot delicaat onderscheid gemaakt moest worden tussen het bekken van Charleroi en het bekken van Luik.

 

Charleroi maakte echt verouderde producten, wat wij noemden de ronde producten die al in alle ontwikkelingslanden ook werden gemaakt en met welke je niet kon concurreren daartegen in Luik. In Luik daarentegen werden platte producten gemaakt. Dat waren er voor de toekomst, waaronder hier dichtbij het roestvrij staal van AEZ toen. Daar kom je tenminste mee vooruit als je voldoende investeerde, hetgeen helaas niet gebeurd was.

 

De Société Général op dat punt is verdomme verantwoordelijk voor de diepe crisis die in Wallonië heerste en waarbij ik verantwoordelijk was voor het afvloeien van duizenden arbeiders die zonder werk vielen bij gebrek aan alternatieven.

 

Ik heb dan staalplannen ontwikkeld. In de plannen was niet enkel een hoofdstuk sociale begeleiding opgenomen, ook reconversie. Dat heeft natuurlijk miljarden gekost, temeer omdat er zich een communautair probleem stelde. We hadden in het Noorden een nieuwe concurrent Sigma ultra, modern gelegen vlakbij de kust.

De afwezigheid van zee en water was natuurlijk een handicap was voor het Waalse staal.

 

Je moest dus goed op je tellen letten in dit communautair ingewikkelde land. Maar enfin, ik heb me daar nooit veel van aangetrokken. Solidariteit was volgens mij het belangrijkst. Koning Boudewijn heeft me daar trouwens altijd voor 300% in gesteund. Hij wou mij iedere week zien over het evolueren de zaken.

 

Martens was toen eerste minister en moest samen met mij de klappen opvangen. Het was echt een moeilijke periode en dit is zo een van de vele gedachtewisselingen die we gevoerd hebben over het staal.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen

Dit is de speciale vergadering - onder Belgisch voorzitterschap - van de Europese raad van buitenlandse zaken. Deze vergadering is gehouden in Limburg, meer bepaald in Alden Biesen.

U ziet hier op de foto de voorzitter van de Europese Commissie, een ronduit briljant man, Jacques Delors. Hij verklaarde overigens dat het Belgische voorzitterschap één van de beste was die hij gekend heeft in zijn lange carrière.  

Ik betreur nog altijd dat Delors, die getipt werd om president van Frankrijk te worden, dit nooit gedaan heeft.

Mijn ervaringen tijdens de vele Raden met hem als voorzitter zijn stuk voor stuk onvergetelijk. Delors had niet enkel een fenomenale dossierkennis, hij beschikte bovendien over het diplomatieke gevoel dat nodig is om compromissen te sluiten. 

Het is een voorrecht om in de politiek met zulke mensen te kunnen werken.

 

-> Hoor het Willy zelf vertellen