LOKAAL: Kalmthout - Afscheid van Inga

In Gazet van Antwerpen schreef Stijn de Koning een leuk artikel met een interview.

We spreken af met Inga Verhaert in het Arboretum van Kalmthout. “Als gedeputeerde bij de provincie Antwerpen was ik onder meer bevoegd voor toerisme”, blikt ze terug. “Vanuit die rol was ik nauw betrokken bij het Arboretum en zorgde zo bijvoorbeeld mee voor een aanzienlijke uitbreiding die de tuin ook toegankelijker maakte. Het Arboretum veroverde een speciale plaats in mijn hart. Als ik straks in Antwerpen woon, hoop ik een daktuin aan te leggen waar ik ook een hamamelis (toverhazelaar, red.) kan planten, waar het Arboretum heel bekend voor is. Zo neem ik een stukje Kalmthout mee naar Antwerpen.”

Die nakende verhuis droeg bij tot de beslissing om te stoppen met politiek. “Filip en ik hebben met Oskar en Harry twee volwassen zonen die intussen het ouderlijk huis hebben verlaten”, vertelt ze. “Zij studeerden beiden industrieel ingenieur bouwkunde. Harry doctoreert momenteel nog, terwijl Oskar na zijn doctoraat voltijds in de politiek aan de slag is gegaan. Hij is nu fractieleider voor Vooruit in de Kamer en zetelt in de Antwerpse gemeenteraad. Zowel mijn man als ik werken in het hoger onderwijs in Antwerpen. Ons huis in Kalmthout werd te groot. Dat ruilen we nu in voor een nieuwe stek op Linkeroever, waardoor we ook dichter bij ons werk wonen.”

Als 2-jarig meisje woonde Verhaert in de jaren 1970 vijf jaar in Zweden. “Mijn mama is Zweedse en leerde mijn vader kennen lang geleden op de Wereldtentoonstelling in Canada. Mijn vader kreeg in 1971 een aanbod om Nederlands te geven aan de universiteiten van Lund en Göteborg. Zo woonden wij enkele jaren in Zweden. Ik ging als klein meisje mee en sprak dan, met een grote koptelefoon op, luidop dezelfde Nederlandse zinnen uit die de studenten moesten oefenen”, weet ze nog. “Bij onze terugkeer gingen mijn broer en ik naar de lagere school in Nieuwmoer. Ik studeerde daarna Germaanse filologie en internationale politiek, gaf onder meer les aan de University of Miami in de Verenigde Staten en ging daarna aan de slag bij Universiteit Antwerpen. Nu werk ik al enkele jaren voor AP Hogeschool in Antwerpen.”

24 november 1991 staat bekend als Zwarte Zondag omdat het toenmalige Vlaams Blok veel stemmen haalde die dag. “Ik was daar zo ontzet over dat ik spontaan een lidkaart kocht van de socialistische partij, toen SP”, vertelt Inga. “In 1997 kwam ik terug in Kalmthout wonen en engageerde me bij de lokale afdeling. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2000 raakte ik vanop de dertiende plaats op de lijst rechtstreeks verkozen. Uit die eerste legislatuur herinner ik me nog goed dat wij voor de afschaffing zorgden van de ‘verhaalbelasting’. Daarmee kon de gemeente een deel van de kosten van openbare werken terugvorderen van mensen die in de buurt wonen. Bijvoorbeeld bij de aanleg van riolering in een straat, maar dat vonden wij een oneerlijk systeem.”

Van 2004 tot 2006 zetelde Inga Verhaert ook in de Kamer, maar die zetel ruilde ze in voor haar mandaat van gedeputeerde bij de provincie. “Ik was twee legislaturen, dus 12 jaar, onder meer bevoegd voor onderwijs, toerisme, energie en mobiliteit. Ik herinner me nog dat delegaties uit Londen en Tokio in Antwerpen kwamen kijken hoe wij groepsaankopen voor zonnepanelen organiseerden. Vanuit mobiliteit was ik nauw betrokken bij de aanleg van de eerste fietsostrade langs Lijn 12. Wij noemen dat al grappend wel eens de ‘fiet-sos-strade’”, lacht ze.

Inga Verhaert trok in 2018 samen met Philippe De Backer van Kempisch Landschap naar Bahrein om te pleiten om de landloperskolonie van Wortel en Merksplas te laten erkennen als Unesco Werelderfgoed.  © rr

Terwijl ze député was, stond Verhaert haar plaats in de Kalmthoutse gemeenteraad af aan een partijgenoot. “In 2018 keerde ik terug naar de gemeenteraad tot nu. Hoewel we met de socialisten altijd in de oppositie zaten, kijk ik met veel voldoening terug op bijna vijftien jaar in de gemeenteraad”, geeft ze mee. “Wij pleitten als eerste voor dorpshuizen die er nu zijn in de gehuchten Nieuwmoer en Achterbroek. We zorgden ervoor dat Diesterweg niet werd verkocht door de stad Antwerpen, maar ter beschikking blijft van de gemeente.”

Na bijna dertig jaar besluit Inga te stoppen met politiek. “In Kalmthout vormen we één fractie met Vooruit en Groen. Bianca Veraart zal op de gemeenteraad van oktober de eed afleggen als mijn opvolgster. Ik wens haar en onze Kalmthoutse ploeg veel succes. Via Oskar blijf ik de politiek in Antwerpen en nationaal volgen, maar het is niet dat hij mij vaak om advies vraagt. De enige raad die ik Oskar wel al vaak heb gegeven, is dat hij zijn hemden moet strijken. Ik gaf hem zelfs een strijkijzer cadeau. Nu zie ik hem af en toe toch met een mooi hemd en zelfs met een das op televisie verschijnen, dus dat is helemaal goedgekomen (lacht)”, besluit Inga Verhaert.