Speech van de Burgemeester bij de eedaflegging

Voor alle zekerheid kies ik voor eenvoud, zonder mooie maar onbestaande uitspraken van bekende persoonlijkheden. Alles old school, geen gebruik van algoritmes, alles met pen op papier geschreven … want een goed begin hoeft niet perfect te zijn, maar wèl oprecht. Met een frisse start, goede intenties en mét hoop, zet ik graag samen met jullie de eerste stappen in mijn burgemeesterschap.

In de toekomst kijken kunnen we niet. We zijn tenslotte geen Nostradamus, die dacht gebeurtenissen te kunnen voorspellen. Trouwens volgens hem zou 2026 een jaar van verandering worden — maar dat zei hij ook over zowat elk ander jaar. Helemaal ongelijk zal hij dit keer niet hebben: oude patronen schuiven nu eenmaal, nieuwe ideeën zullen zich aandienen, en niemand weet precies hoe het zal lopen.

Het verschil zit in wat wij ermee doen. In hoe we er samen mee omgaan. Verandering hoeft geen onheil te betekenen; soms is het gewoon een uitnodiging tot wat meer gezond verstand, en af en toe het vertrouwen om het eens anders te doen of te bekijken dan “zoals we het altijd deden”.

Waar Nostradamus in raadselen sprak, houd ik het toch liever eenvoudig: een beetje meer aandacht voor elkaar, de moed om niet passief toe te kijken wanneer onmenselijkheid, onredelijkheid of onverschilligheid de kop opsteekt, en het besef dat de toekomst niet in de sterren staat geschreven — en ook niet door AI zal geschreven worden— maar door onze dagelijkse keuzes.

Laten we 2026 tegemoet gaan met open ogen en beide voeten stevig op de grond, gedragen door het licht dat zelfs in de diepste duisternis blijft schijnen en ons de weg wijst. Dat we dat licht vasthouden — niet omdat het donker is, maar omdat licht nu eenmaal fijner leest dan voorspellingen uit de zestiende eeuw.

Ik wil mijn maidenspeech als burgemeester dan ook eerst verderzetten met mijn voorganger Steve Vandenberghe te bedanken.  Steve, bedankt voor wat je voor onze gemeente de voorbije 16 jaar hebt betekend en gedaan als burgemeester.  Je mag terecht fier zijn op hoe Bredene is veranderd.  Proficiat en geniet van de nieuwe toekomst waar je nu voor hebt gekozen en waarin je het ongetwijfeld goed zult doen.

Ik sta hier vandaag omdat mijn partij bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 de grootste is gebleven.   Ik wil mijn partij dan ook danken voor de kansen die ik krijg en kreeg.  Maar, ik zal er als burgemeester zijn voor ALLE Bredenaars, over ALLE grenzen heen, ook voor zij die me liever zien struikelen dan stappen vooruit te zien zetten.  

Hoewel ik wellicht nog nooit zo zenuwachtig was als vandaag, ben ik ook nog nooit zo fier geweest als op dit ogenblik.    Alhoewel de geboorte van mijn kinderen dit gevoel ongetwijfeld nog overstijgt.  Maar toch, ik ben zo onnoemelijk trots dat ik hier sta als eerste vrouwelijke burgemeester van Bredene.

En ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om een eresaluut te brengen aan alle dames die ooit in onze gemeente zo hard hun best hebben gedaan hebben om in de Bredense maatschappij en binnen de politiek iets te betekenen: bedankt aan alle Germaine Vansteenkistes à vent la lettre, aan alle andere vrouwelijke gemeenteraadsleden van vroeger en nu, want enkle jullie beseffen wat het is om als vrouw aan politiek te doen.  Jullie hebben er mee voor gezorgd dat er ooit een vrouw burgemeester van Bredene zou kunnen worden. Dankjulliewel.

Het is voor mij een eer en bijzonder genoegen dat ik vanaf vandaag mijn gemeente Bredene als burgemeester mag vertegenwoordigen. Jawel,  ‘Mien Brènienge’, waar ik ben geboren en getogen en waar ik vanaf 1983 mijn jonge en zorgeloze jaren beleefde in de Groenendijk.

Wist u trouwens dat 1983 het jaar was waarin Bredene is gestart met de wijkradenwerking?  Dat was toen de gouden graal van de inspraak.  In 1992 kregen de toenmalige burgemeester Willy Vanhooren en schepen Jacky Maes, voor hun pionierswerk de Agora-award voor inspraak en participatie.  Die inspraak is nooit gestopt en dat werk zetten wij hier op vandaag nog altijd voort.

Bredene telde toen een goede 12.000 inwoners, 6.000 minder dan vandaag en er was toen meer open ruimte, dat is waar.  Maar doorheen de jaren groeiden de wijken naar elkaar toe.  Mijmeren kan je natuurlijk altijd, maar de nostalgische tijden uit de jaren ’70 en ’80 komen niet meer terug.  De kinderen van toen zijn de veertigers en vijftigers van nu.  Zij bouwden hun huis in Bredene.  Ook ik heb destijds die keuze gemaakt en heb mij met mijn gezin in de Vicognewijk  gevestigd.

De toenmalige bestuurders van onze gemeente wisten immers dat Bredene enkel op zichzelf kon blijven bestaan als het ook bleef groeien. Voldoende kinderopvang zonder wachtlijsten en betaalbare verkavelingen zorgden voor heel wat jonge gezinnen. Bredene groeide en evolueerde naar een moderne, jonge gemeente, boordevol ambitie.  Toen ik klein was, was er in Bredene geen Aldi, Colruyt, Lidl, Albert Heijn of Delhaize.  Iedereen was blij met die nieuwe supermarkten, want we moesten niet meer naar Oostende.  Laat dat nu de paradox zijn die ervoor heeft gezorgd dat beetje bij beetje de lokale handel in Bredene onder druk is gekomen.

 

Goed beleid houdt rekening met cijfers, maar ook én vooral met mensen.  De voorbije 40 jaar is er in Bredene heel wat gebeurd en daarbij werd telkens sterk ingezet op de dienstverlening voor de Bredenaar: we bouwden een nieuw politiekantoor en zelfs ondertussen al een tweede, een centrale bibliotheek, het cultuurcentrum MEC Staf Versluys, het sportcentrum kreeg een grondige uitbreiding, het gemeenschapscentrum Hubert Beuselinck werd aangekocht, er kwam een nieuwe technische dienst, een uitgebreid milieu- en recyclagepark, een centrale buitenschoolse kinderopvang, een volledige vernieuwing en uitbreiding van de begraafplaats Priorij en de openbare ruimte werd aangepakt met tal van openbare werken.  Meer recent werd het gloednieuw woonzorgcentrum Jacky Maes in gebruik genomen en binnenkort komt daar een nieuw sport en recreatiecomplex te Grasduinen bij.  Allemaal in functie van een goede dienstverlening voor de Bredenaars, van jong tot oud.  Als redder en als hoofdredder heb ik een tijdje deel uitgemaakt van deze dienstverlening.  Ik heb dus zowel binnen als buiten de politiek al flink wat watertjes doorzwommen. 

De komende jaren wil ik als burgemeester, samen met alle schepenen, met onze coalitiepartner, met de raadsleden en het personeelskorps, vooruit kijken.  Onze gemeente staat immers op een kantelpunt. Niet omdat het oude niet meer werkt, maar omdat de toekomst ons uitnodigt om het beter te doen. Om slimmer te bouwen, eerlijker te verdelen en nog menselijker te besturen.

 

Samen bouwen betekent elkaars werk respecteren en versterken, verschillen zien als verrijking, tekorten niet uitvergroten maar groei ondersteunen. Soms hoeft niet alles opgelost te worden en is aanwezigheid in onzekerheid voldoende, omdat ook daar iets nieuws kan ontkiemen, mogelijks iets waardevols.

Vandaag klinken stemmen die het tegendeel beweren: dat complexiteit een zwakte is, zelfs als dat ten koste gaat van de waarheid. Die haat zaaien onder het mom van vrijheid van mening en anderen ontmenselijken om zichzelf te bevestigen.

 

De wereld verandert snel. Klimaat, technologie, vergrijzing, wonen, kansenongelijkheid, politieke onverschilligheid, polarisatie — het zijn geen abstracte thema’s meer. Ze raken onze straten, onze gezinnen, onze ondernemers en onze jongeren.  Beleid maken start niet in vergaderzalen, maar wel bij de mensen, dichtbij de Bredenaars.

Ik wil als burgemeester niet alleen reageren op problemen, maar aanwezig zijn in buurten, bij verenigingen, in scholen. Want goed beleid ontstaat niet boven mensen, maar mét mensen en tussen de mensen.  We moeten ook durven keuzes maken, en ja, ook wel als niet iedereen ze toejuicht.  Om te investeren in duurzaamheid,  energie, groenere wijken en toekomstbestendige mobiliteit — niet omdat het makkelijk is, maar omdat het noodzakelijk is. Wat we vandaag nalaten, betalen onze kinderen morgen.  Want we willen een gemeente blijven waar iedereen telt. Waar kansen niet afhangen van geslacht, inkomen of achtergrond. Waar een kind met talent dat ook kan en mag ontwikkelen. Waar ouderen zich gezien voelen. Waar ondernemers ruimte krijgen om te vernieuwen, en waar zorg en ondersteuning toegankelijk zijn voor wie dat nodig heeft.

 

We kunnen dit alleen samen. Op een verdraagzame, solidaire en sociale manier.  Bredene mag geen gemeente worden waar verschillen verdelen, maar net wel verrijken. Waar we het oneens mogen zijn, maar elkaar blijven respecteren. We zijn tenslotte allen mensen van vlees en bloed, en mijn motto blijft, je behandelt je medemens zoals je zelf graag behandeld wordt, of niet soms?

Een sterke gemeente, dames en heren, is geen plek op de kaart —
het is een gemeenschap die vooruit durft te kijken, zonder iemand achter te laten. Ik wil een burgemeester zijn die op een positieve manier aan politiek doet EN niemand achter laat.

Voor ik afsluit wil ik nog een dankwoord richten aan mijn familie. Aan mijn ouders, om ervoor te zorgen wie ik nu geworden ben, voor de steun in alles wat  ik doe. De hoge pijngrens en het zorgzame van mama, doorzetting, opkomen voor wie het zelf onvoldoende kan en rode hart van mijn papa.  Mijn schoonouders voor de steun achter de schermen. Mijn lieve zus, om te helpen waar ze kan en zich blijft afvragen waarom ik dit toch zo graag blijf doen?, en om te beseffen dat ze er altijd voor me is. Mijn (h)echte groep vrienden en vriendinnen, die mij nog kunnen zien als Kelly, en weten wie ik echt ben. Om er te zijn als ook ik nood heb aan een luisterend oor. Dankjulliewel!

En tot slot: mijn man en kinderen, Nick, Senne, Len: ik wil jullie danken voor jullie steun, jullie begrip en de hulp die ik kreeg en zal krijgen in mijn politieke loopbaan. Om als Chinese vrijwilligers deze politieke rollercoaster mee te ondergaan. Ik zal mij als burgemeester voor de volle 100 % inzetten voor Bredene en de Bredenaars.  Maar ik wil en zal geen burgemeester zijn die geen tijd zal hebben voor jullie.  Ik blijf supporteren aan de zijlijn Senne omdat voor mij elke match gezien wordt als een wereldmatch, omdat ik geniet jou te zien genieten. En Len ik zal helaas je blijven knuffelen en terwijl herhalen dat je je kamer netjes moeten houden en nog moet oefenen voor je gitaarlessen. En wees gerust, ik laat zeker ook nog Marcelletje uit in ons mooie Bredene.

 

Dank u wel.

Voortaan jullie burgemeester, maar het liefst, gewoon Kelly

Ga naar Vooruit Bredene