Olen - Participatie in Olen

Het bestuur, onder de noemer O1, stelde zich ten doel om burgerparticipatie een belangrijker onderdeel van het lokale beleid te maken, stellende dat goed bestuur, de expertise van bewoners gebruikt.
Echter, de realiteit van de afgelopen maanden toont een schrille tegenstelling tussen deze beloften en de uitvoering.

Dossier Leemanslaan: De schijn van inspraak
Het dossier rond de knip in de Leemanslaan is het pijnlijkste voorbeeld van hoe participatie kan ontsporen. Er werd een uitgebreid participatietraject opgezet, inclusief een infomarkt en een bevraging. De resultaten waren duidelijk: er was een meerderheid (60% van de respondenten) voor het behoud van de knip, en bijna 100 bewoners ondertekenden een petitie om de verkeersveilige situatie te behouden.Toch besloot het college om de knip te verwijderen.

De argumentatie rammelt aan alle kanten en wordt door kritische bewoners bestempeld als een brief die bol staat van onwaarheden. Het bestuur negeert hierbij niet alleen de stem van de burger, maar schuift ook de adviezen van onafhankelijke instanties – de politie, huisartsen en de Fietsersbond – die allen adviseerden de knip te behouden, terzijde.
Wanneer een bestuur beslissingen neemt die lijnrecht ingaan tegen data van de politie en de wens van de bewoners, rijst de vraag waarom er überhaupt tijd en geld in een participatietraject is gestoken.
Het lijkt erop dat de beslissing om de knip te verwijderen al vaststond voor de inspraakronde begon, wat de participatie reduceert tot een lege doos.

Geloofwaardigheid in het gedrang

De geloofwaardigheid van het bestuur wordt verder ondermijnd door de communicatie. Schepen Koen Laenen wordt verweten burgers verkeerd te informeren over vaststellingen rond snelheid en drukte. Bovendien wordt het verwijderen van de knip gemotiveerd met argumenten die door politieanalyses zijn ontkracht, zoals de vermeende onleefbaarheid in omliggende straten.
Door participatieresultaten die niet in hun kraam passen weg te zetten als "niet representatief" vanwege een "lage opkomst" – terwijl een respons van 25% volgens experts juist hoog is – creëert het bestuur een sfeer van wantrouwen. Als men zo duidelijk door de mand valt door feiten te verdraaien, kan het niet anders dan dat de geloofwaardigheid zware schade oploopt.

Drogebroodstraat: Burgers moeten het zelf doen
Dat het participatiebeleid faalt, blijkt ook uit de situatie in de Drogebroodstraat. Hier heeft het lokaal bestuur geen enkele officiële participatie of consultatie georganiseerd rondom de schoolstraat. Het waren de buurtbewoners zelf die het initiatief namen voor een bevraging om de positieve en negatieve punten in kaart te brengen. Hoewel het concept wordt gesteund, zijn er praktische problemen zoals de bereikbaarheid voor bewoners, waarvoor zij zelf oplossingen als toegangspassen moeten aandragen. Het feit dat burgers de taken van de overheid moeten overnemen om gehoord te worden, is tekenend voor de bestuurskracht. Door de bevraging kwamen er volgens het bestuur 9 meldingen binnen. 7 ja, 1 neen, 1 onbeslissend wel feedback. bij het nalezen van de meldingen viel het bestuur helemaal door de mand. Lees het de meldingen: link

Conclusie: Zware gevolgen voor de toekomst
De huidige gang van zaken heeft zware gevolgen. Het bestuur zondigt tegen zijn eigen verkiezingsprogramma op het gebied van mobiliteit en participatie. Door experts en bewoners te negeren en zelfs foutieve informatie te verspreiden, dreigt een onherstelbare vertrouwensbreuk.
De kritische vraag die nu leeft onder de bevolking is helder: "Waarom zouden Olenaars zich in de toekomst nog engageren voor een participatietraject?". Als de inbreng van burgers systematisch wordt genegeerd of gemanipuleerd, ondermijnt het bestuur niet alleen zijn eigen positie, maar ook de democratische betrokkenheid in de gemeente.