LOKAAL: Interview met gemeenteraadslid Barbara Roose

Kan je iets vertellen over jouw afgelegde weg, in de politiek?

‘Ik heb pas mijn eerste stappen gezet in de politiek, nadat de kinderen naar het middelbaar vertrokken, want ervoor was ik voorzitter van het oudercomité op school. De zin om een engagement in de politiek aan te gaan is er altijd geweest. Maar ik ben overtuigd dat als je dit doet, je dan een actieve rol moet opnemen. Ik ben er vlot ingestapt, toen onder andere Steven Wittevrongel en Philip Pierins de kern in Assebroek opnieuw hadden opgestart. Kort daarna heb ik een zijsprong gemaakt, bij de opstart van de partij Rood van Erik De Bruyn. Dat was met nobele bedoelingen, tot dit voor mij snel een academische praatbarak werd, zonder actieve doelen. In 2012 zei ik ja op de vraag om op de lijst van Sp.a Brugge te staan. Met deze beslissing was voor mij de partijkeuze gemaakt en hier blijf ik ook trouw aan. Hoewel mijn interesses eerder op het nationale en mondiaal niveau lagen, is mijn band met het lokale beleid sterk gegroeid. Na deze verkiezing was ik niet verkozen als mandataris, maar nam ik wel een rol op binnen de partij. Na de lokale stembus in 2018 werd ik gevraagd om lid te worden van het Bijzonder Comité voor de Sociale Dienst, die beslist over de individuele dossiers voor maatschappelijke dienstverlening van de nu geïntegreerde OCMW-werking, binnen de stad. De belangrijkste functie van dit comité is het recht om gehoord te worden, waar mensen hun eigen zaken mogen komen pleiten. Door mijn ervaring en maturiteit kon ik hier wel mijn tegengewicht bieden, door goed te luisteren naar de mensen. Het voelde voor mij soms wel beschamend aan dat we in een gesprek van een dikke tien minuten een oordeel moesten vellen, of de persoon wel of niet recht heeft op een uitkering. In januari 2022 volgde ik wijlen gemeenteraadslid Heide Hoppe op. Het was toen nog volop covid tijd, waardoor ik in het begin niet de kans had om de collega’s uit de gemeenteraad persoonlijk te ontmoeten. Hierdoor had ik nog weinig voeling met de andere raadsleden, maar ik nam de uitdaging aan om mezelf in te werken.’

Waarom Vooruit?

‘De socialistische waarden zijn een deel van mezelf. Hiermee bedoel ik het verdedigen van de mensen die minder sterk staan in onze maatschappij. Het samen sterker verhaal is voor mij heel belangrijk. Bij het toenmalige Sp.a kwam ik terecht via mensen uit mijn vriendenkring. Ik koos voor een socialistische partij, omdat ik geloof in een sterke overheid. Dat hebben we gemerkt in de covid periode, als het moeilijk gaat kunnen we rekenen op de overheid. Ik ben zeker geen voorstander van een communistisch systeem, begrijp me niet verkeerd. Het is een moeilijk evenwicht, want we leven precies in een neokapitalistische maatschappij. Daarom denk ik dat we vandaag met onze partij effectief actie ondernemen en druk zetten, om die overheid deze belangrijke rol te laten spelen. Ik ben lid van de Van Acker Stichting, waar ik de acties ondersteun om het belang van onze sociale zekerheid in de verf te blijven zetten. We willen bewaken dat dit niet uitgehold wordt, dit is voor mij de kern van het socialisme.’

Hoe geef je jouw persoonlijke mening een gewicht binnen de gemeenteraad?

‘Ik wil hierbij een kritische noot toevoegen, over de realiteit van de werking van de lokale politiek. Heel wat beslissingen worden genomen in het college en komen zo ter kennisname naar de gemeenteraad. Als raadslid geef je uiteraard de volledige steun aan je partij en je mandatarissen en je beslist geen dingen op je eentje. Daarnaast speelt ook het feit dat er verschillende bestuursniveaus zijn in ons land. Ik bedoel hiermee dat onze Brugse coalitie niet de weerspiegeling is van de federale regering. Dit maakt ook soms de gevoeligheid, omdat je bepaalde punten dan beter niet aanraakt. Dit hoort bij de politiek, maar het is soms moeilijk om op het puntje van mijn tong te bijten,’ ze lacht.

‘Onze partij biedt de kans om zelf thema’s en issues te kiezen, waar ik mijn schouders achter kan zetten. Dit heeft wel een effect op mijn engagement als gemeenteraadslid, de impact is tastbaar. Een van de thema’s die ik koos, is de problematiek rond menstruatiearmoede. We hebben hier acties ondernomen, samen met onze schepen Pablo Annys. Vanaf dan werd er budget vrijgemaakt, zodat scholen en organisaties materiaal konden aankopen. Ik zit ook in de 8 mei-coalitie, het is werkgroep rond de Bevrijding, tegen extreemrechts. Ze ijvert om deze dag opnieuw als feestdag in te voeren. Van de werkgroep Struikelstenen heb ik ook deel uitgemaakt, dit project is getrokken door het brede socio-culturele middenveld. De stenen zijn geplaatst voor de huizen, van de plek waar de mensen toen in de tijd zijn opgepakt. Oorlog is vandaag de dag helaas opnieuw een deel van de dagelijkse realiteit in de wereld. Het is daarom belangrijk dat we de mensen en zeker de jongeren herinneren aan het onrecht uit het verleden. We zetten in op herinneringseducatie, zo kunnen scholen vormingspakketten aanvragen, om binnen de vakken geschiedenis en maatschappelijke vorming in te zetten. Ze kunnen mensen in onze stad een fietstocht maken langs de struikelstenen en zo de verhalen beluisteren. Dankzij mijn tussenkomst kregen ook de werkweigeraars een struikelsteen. Ik breng 8 mei verder onder de aandacht in de gemeenteraad, want de bevrijding dient elk jaar herdacht te worden.’

Word je als gemeenteraadslid gemakkelijk aangesproken door de Bruggeling? Welke vragen krijg je en hoe ga jij ermee aan de slag?

‘Ik hoor dikwijls de reacties, wat wij als gemeenteraadsleden doen en of wij daar gewoon zitten en zwijgen. Het is aan ons om dit verkeerd beeld, dat bij de mensen leeft, bij te sturen. Dit doen we het best door hen een inkijk te bieden op de werkwijze binnen de lokale politiek. Toen ik begon, heb ik het zelf ook moeten uitzoeken als raadslid, bijvoorbeeld hoe ik een schriftelijke vraag kon stellen. Dat is nu net de sterkte van de democratie: maak de mensen duidelijk hoe het werkt, hoe we dingen kunnen aankaarten en hoe we het debat op gang brengen. Een voorbeeld voor mij is S-plus, waar er meer dan 200 mensen actief zijn. Ik ga zoveel mogelijk langs, op hun kampioenenviering en kerstfeestjes. Met hen ga ik in gesprek over hun bezorgdheden en noden. Als gemeenteraadslid moet ik deze vragen meenemen naar het debat. Wij zijn een belangrijk kanaal, maar we moeten er zelf in investeren. Onze partij zet hiervoor de huisbezoeken in, om zo te voelen wat er leeft bij de Bruggelingen en er ook actief actie mee te ondernemen. Al is het wel ook belangrijk om de vragen te filteren, zoals een vraag over een steen die losligt, dan verwijs ik de mensen door naar het meldpunt en onze stadsdiensten, de experten ter zake.’

Het bestuursakkoord stadsbestuur Brugge 2025-2030. Welke actie staat bovenaan jouw lijstje?

‘Sociaal beleid staat voor mij bovenop. Ik vind dat Pablo dit goed doet. Hij neemt hier de voortrekkersrol en we mogen dit nog meer in de verf zetten. Die sociale lijn moeten we zoveel mogelijk blijven trekken. Met Mathijs Goderis binnen ruimtelijke ordening, zullen we ook daar die sociale impact laten werken. Pablo neemt nu ook klimaat op binnen sociale zaken en zo maakten we werk van een klimaatplan. We weten allemaal dat klimaatmaatregelen er moeten zijn, maar we moeten er ook voor zorgen dat het zo betaalbaar mogelijk is. Als we de sociale aanpak kunnen doortrekken binnen maatregelen die op de plank liggen, dan zetten we goede stappen vooruit.’

Vraag van collega Mathijs Goderis: ‘Wat motiveert jou persoonlijk om je te engageren als gemeenteraadslid voor Vooruit Brugge? En wat geeft jou vandaag nog altijd energie in dat mandaat?

‘Het contact met de Bruggelingen en vooral de huisbezoeken geven mij energie. Het liefst van al buiten de verkiezingsperiodes, want dan zitten de andere partijen je niet op de hielen. Dit werkt heel goed, omdat dit heel laagdrempelig is. Dit motiveert mij echt, ik haal hier de mosterd bij de mensen zelf. Wat er bij hen leeft, moeten we meenemen naar ons beleid. Voor mij is mijn moreel kompas ook mijn persoonlijke drive. De kans om mijn bijdrage te leveren en tussen te komen in punten die voor mij en alle mensen belangrijk zijn, geeft mij kracht. Al is de impact niet altijd zichtbaar, de mensen drijven me om dit te doen.’

Welke persoonlijke competenties helpen je, om je mandaat uit te voeren? En wat is jouw werkpunt?

‘Ik ben geëngageerd en empathisch. Dit zorgt er wel voor dat ik moeilijk kan loslaten. Het gebeurt wel, als er eenmaal beslissingen worden genomen, dat ik me dan er moeilijk bij neer kan leggen. Als ik denk aan het beleid rond abortus: ik weet dat er een politiek debat is gevoerd en dat er besluiten genomen worden, maar ik kan het moeilijk loslaten. De zaken die voor mij essentieel zijn, blijven lang nazinderen. Het vreemde is anderzijds, dat ik soms ongelofelijk veel kan relativeren, dat ik bijna nihilistisch kan zijn. Mensen die me goed kennen, weten dit van mij. Ik verwoord dingen absurd, met een lach. Ik denk dat ik dit doe, om mezelf te wapenen tegen de dingen die ik me te veel aantrek.’

Collega Joke Knockaert heeft een vraag voor je: ‘Wat is jouw levensmotto?’

‘Zorg dat je jezelf altijd recht in de spiegel kunt aankijken,’ zegt ze overtuigend. ‘En dat je dit kunt blijven doen, bij alles wat je doet. Wanneer ik keuzes maak, wil ik dit consequent doen, in lijn met mijn menselijke waarden. Ik doe andere mensen geen dingen aan, die ik zelf ook niet wens. Ik denk na over mijn keuzes en gedrag, zodat ik nadien kan zeggen waarom ik bepaalde dingen heb gedaan. Mijn acties moeten stroken met mijn kernwaarden.' 

Wat vind je van de toenemende polarisatie in onze samenleving en hoe kunnen we hier volgens jou het best mee omgaan?

‘Iedereen moet mee kunnen in de maatschappij. Hier moeten we als socialistische partij werk van maken en dit doen we ook. Ook bij links heeft de polarisatie zijn invloed. Als ik kijk naar de tussenkomsten die voor verdeling zorgen, komen die uit meerdere fracties, niet enkel vanuit extreemrechts. Ik kies ervoor om niet verder in te gaan op wat polarisatie betekent, maar ik wil tonen dat het voor mij en onze partij belangrijk is, om een tolerante stad te zijn. Eerst en vooral is het belangrijk dat we nooit meegaan in maatregelen die discrimineren, dat mensen met armoede een stem blijven hebben en dat belangengroepen vertegenwoordigd blijven in het beleid.’

Heb jij een vraag voor je collega provincieraadslid Tom Willems?

‘Hoe kijk jij naar jouw plek binnen de provincieraad? Wat is het verschil met een gemeentebestuur? Zijn er zaken die je binnen de provincie net meer kan uitwerken?’

👉 Interview en tekst door Jonathan Jetten 

• Facebook
• Instagram
• LinkedIn 

Ga naar Vooruit Brugge