Fluo hesjes en helmen op? Laat ons beginnen met veilige straten op maat van kinderen

Toch komt één iets steevast naar voor: slachtoffers met de vinger wijzen. Het zijn de zwakke weggebruikers (let op de woordkeuze) die verantwoordelijk zijn om hun fluohesje te dragen om gezien te worden, en helm op te zetten om hoofdletsels te beperken. Een ongeval? Hadden ze maar beter moeten opletten, hun bel rinkelen, of arm uitsteken.

 

Versta ons niet verkeerd: hesjes en helmen hebben absoluut hun nut. Maar de complete vernauwing van ons lokaal verkeersveiligheidsbeleid tot het dragen van wat persoonlijke harnassen, is vooral géén beleid. Het is de kop in het zand steken om de échte oorzaak van onveiligheid aan te pakken.

 

En die oorzaak is simpel: verkeersonveiligheid ontstaat doorhet mengen van snel en zwaar verkeer met fietsers en wandelaars, in een infrastructuur die daar niet goed op ingericht is.

 

Auto’s, bestelbusjes of bromfietsen die rakelings naast de 5-jarige beginnende fietser rijden. Onduidelijke kruispunten en een gebrek aan veilige oversteekplaatsen. Plaatsen waar zelfs 30 km/u te snel is, of niet gehandhaafd kan worden. En vooral: straten die ontworpen zijn met als prioriteit de ‘vlotte doorstroming’ van autoverkeer, niet de veiligheid en beweegruimte van kinderen.

 

Je zou als ouder voor minder je kinderen toch op de achterbank ploffen, en ze met de auto afzetten. Nee, het is de beleidsmaker die structureel oplossingen moet voorzien.

 

En die oplossingen gaan voorbij de fluohesjes en helmen:

 

 

En dit geldt niet alleen rond de schoolpoort. Kinderen komen uit alle richtingen hun klasgenoten tegemoet, dus de volledige schoolroutes moeten aangepakt worden om veilige (en dus ook: aantrekkelijke) verplaatsingen van en naar school te garanderen.

 

Dit alles heeft een impact op de snelheid in de ochtendspits, wellicht op de parkeerplaatsen rond de school en zeker op de ‘vlotte doorstroming’ van autoverkeer. En dat is net het punt.Het is een politieke keuze om hier al dan niet aan te raken.

 

Maar je kunt dus ook voor een alternatief kiezen. Om kinderen autonomer te maken. Fysiek gezonder ook. En met een verbeterd oriëntatiegevoel en fietsvaardigheid. Ervoor kiezen om ouders en grootouders niet langer met de daver op hun lijf naar de schoolpoort te sturen.

 

In plaats van onze kinderen in te pakken en klaar te maken voor de verkeersstrijd, zetten we beter in op een mobiliteitsbeleid op maat van kinderen. Want de straat, die is van iedereen. 

Ga naar Belinda Tournet